SHOISLOM SHOMUHAMEDOVNING “GULBOG‘ NASIMI” (1992) ASARINING AXLOQIY-TARBIYAVIY VA BADIIY AHAMIYATI

Shoislom Mahmudovich Shomuhamedov (1921–2007) o‘zbek sharqshunosligi, tarjimonlik va adabiyotining yorqin namoyandalaridan biri sifatida o‘zining “Gulbog‘ nasimi” (1992) asari bilan o‘zbek adabiyotida alohida iz qoldirdi. Ushbu kitob muallifning oldingi “Gulbog‘” (1972) va “Gulbog‘ sayri” (1978) to‘plamlarining mantiqiy va badiiy davomi hisoblanadi. Asar sharqona hikmatli hikoyalar, falsafiy lavhalar, ruboiylar va hayotiy kuzatishlardan iborat bo‘lib, unda muallif turmushdagi oddiy voqealar orqali chuqur axloqiy, ijtimoiy va falsafiy masalalarni ko‘taradi.
“Gulbog‘ nasimi”ning asosiy o‘ziga xosligi shundaki, muallif klassik sharq adabiyoti an’analari — xususan, Sa’diy Sheroziyning “Gulistoni”, Jomiyning “Bahoristoni” va Hofiz Sheroziy ijodining ruhini zamonaviy o‘zbek hayoti bilan uyg‘unlashtirgan. Kitobdagi har bir kichik hikoya yoki ruboiy muallifning shaxsiy kuzatishlari, frontdagi xotiralari, ilmiy safarlari va kundalik hayotdagi voqealarga asoslanadi. Bu jihatdan asar nafaqat badiiy, balki memuar va didaktik xususiyatlarga ham ega.