LOTIN TILIDAGI TIBBIY ATAMALARNING O‘QILISHI

Mazkur maqolada lotin tilidagi tibbiy atamalarning o‘qilishi muammosi tibbiy ta’lim, terminologiya va amaliy kasbiy nutq kesishmasida tahlil qilinadi. Tadqiqotning dolzarbligi shundaki, tibbiyot oliygohlarida 1-bosqichdan boshlab anatomiya, klinika va farmatsevtika terminlari bilan ishlash zarur bo‘ladi, biroq ko‘plab talabalar atamani ko‘rishi bilan uni mazmunan emas, faqat harfma-harf o‘qishga urinadi. Natijada terminning fonetik shakli, morfemik tuzilishi va grammatik vazifasi o‘rtasidagi bog‘liqlik buziladi. Maqolada lotin tili tibbiy terminologiyaning xalqaro standarti sifatida ko‘rilib, o‘qilish jarayonida ayniqsa diftonglar, yunoncha harf birikmalari, urg‘u, morfologik ko‘rsatkichlar hamda anatomiya-klinika-farmatsevtika qatlamlari o‘rtasidagi farqlar yoritildi. Tahlil asosida lotincha atamalarni to‘g‘ri o‘qishning 7 ta tayanch qoidasi va ularni o‘qitishning 4 bosqichli modeli taklif qilindi: grafemik tahlil, fonetik talqin, morfemik ajratish, klinik-semantik mustahkamlash. Maqola natijalari shuni ko‘rsatadiki, lotin atamalarini faqat yodlash emas, balki struktur-semantik asosda o‘qitish tibbiy savodxonlikni sezilarli darajada oshiradi. Shu bois lotin tili tibbiyot talabasining ikkinchi darajali emas, balki kasbiy tafakkurni shakllantiruvchi tayanch fanlaridan biri sifatida qaralishi lozim.