<mods:mods xsi:schemaLocation="http://www.loc.gov/mods/v3 http://www.loc.gov/standards/mods/v3/mods-3-3.xsd" version="3.3" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xmlns:mods="http://www.loc.gov/mods/v3"><mods:titleInfo><mods:title>ESKI O‘ZBEK ADABIY TILIDA ARABIY VA FORSIY OMONIM O‘ZLASHMALAR</mods:title></mods:titleInfo><mods:name type="personal"><mods:namePart type="given">X.Bobojonova</mods:namePart><mods:namePart type="family">X.Bobojonova</mods:namePart><mods:role><mods:roleTerm type="text">author</mods:roleTerm></mods:role></mods:name><mods:abstract>Eski o‘zbek adabiy tilida fors va arab tilidan o‘zlashgan leksik omonimlar o‘zbek tilidagi leksik omonimiya orasida katta o‘rin tutadi. Badiiy asarning poetik talabiga ko‘ra ijodkor arab va fors tilidagi omonimlarga ko‘p murojaat qilishi, o‘z asarida ularning semantik va, albatta, poetik imkoniyatlaridan foydalanishiga to‘g‘ri kelgan. Bu ayniqsa, tajnis va uning turlarini yuzaga keltirishda muhim ahamiyat kasb etgani barchamizga ayon. Quyida eski o‘zbek adabiy tilidagi ana shunday bir necha omonim o‘zlashmalarning adabiy asardagi o‘rni va ahamiyati haqida fikr yuritamiz.</mods:abstract><mods:originInfo><mods:dateIssued encoding="iso8601">2024-06-13</mods:dateIssued></mods:originInfo><mods:genre>Maqola</mods:genre></mods:mods>